Προσχέδιο εκ μέρους της Σεναριογράφου μας
Σκηνή 1
Αφετηρία λεωφορείων. Ο Κώστας βρίσκει την Ελένη μέσα στο λεωφορείο πίσω - πίσω να είναι ξαπλωμένη να κοιμάται. Την ξυπνά και της κάνει παρατήρηση. Υπάρχει ένας σύντομος διάλογος από τον οποίο καταλαβαίνουμε πως ο Κώστας ακολουθεί τους κανόνες χωρίς να τον πολυενδιαφέρει όμως πραγματικά. Απλά υπερασπίζεται τη δουλειά του και τη θέση του. Εκείνη τον προκαλεί, αλλά ευγενικά.
Κώστας: Σας παρακαλώ, δεν επιτρέπεται να ξαπλώνετε στο λεωφορείο.
Ελένη: (κοιτάζοντας το άδειο λεωφορείο) Ενοχλώ κάποιον;
Κώστας: Ενοχλείτε εμένα. Γιατί άμα γίνει κάτι, εγώ είμαι ο υπεύθυνος για το λεωφορείο.
Ελένη: (ενώ ανασηκώνεται) Σας έχουν συμβεί πολλά απρόοπτα στα ταξίδια σας; ή Σας έχουν συμβεί πολλά απρόοπτα περιστατικά;
Ο Κώστας χαμογελά σφιγμένος
{Την στιγμή που μπαίνει η Ελένη στο λεωφορείο και δεν έχει ακόμα
καμία επαφή/επικοινωνία με τον Κώστα, αυτός}
Προσέχει στην τσάντα της ένα αυτοκόλλητο με φωτογραφία και όνομα ενός τουριστικού προορισμού. Είναι κάτι που του κινεί την περιέργεια. Προετοιμάζει την αφύπνιση αργότερα του Κώστα. Μπορεί ο Κώστας να αναφωνήσει και κάτι με ένα επιφώνημα, σαν " ...μπα;" θέλοντας να επιβεβαιώσει στον εαυτό του ότι ξέρει το μέρος (γεωγραφικά και λόγω της 'σπουδής του') και λιγότερο απευθυνόμενος στην Ελένη, πχ. θέλοντας να την πειράξει. Συνεχίζει να ζει στον κόσμο του.
Σκηνή 2
Ο Κώστας είναι έξω από το λεωφορείο πριν ξεκινήσει και η Ελένη τον κοιτά έντονα από μέσα. Ο Κώστας ενοχλείται (αυτή η σκηνή χρειάζεται να την σκεφτούμε παραπάνω)
Σκηνή 3
Ο Κώστας μπαίνει μέσα και το λεωφορείο ξεκινά. Απ’ έξω μια έφηβη τρέχει να προλάβει το λεωφορείο που μόλις ξεκίνησε. Χτυπάει την πίσω πόρτα του λεωφορείου για να την δει ο Κώστας. Μόλις εκείνος την αντιληφθεί, φρενάρει απότομα και κάτι από τα πράγματα της Ελένης (πχ. ένα πορτοκάλι) κατρακυλά μπροστά. Η πίσω πόρτα ανοίγει. Η κοπέλα μπαίνει μέσα.
Κώστας: "Τόση ώρα χάζευες απέξω. Η αναχώρηση είναι πάντα 23 και 40"
Έφηβη: "Με συγχωρείτε, ξεχάστηκα"
Κώστας: "Δεν πειράζει, ανέβα τώρα"
Έφηβη: "Ευχαριστώ πολύ"
Εν τω μεταξύ η Ελένη έχει πάει μπροστά για να πιάσει το πορτοκάλι. Το πιάνει και ετοιμάζεται να το καθαρίσει για να το φάει. Αμόρσα στην Ελένη όπου βλέπουμε τον οδηγό και δίπλα του την γνωστή ανακοίνωση: “Μην ενοχλείτε τον οδηγό”.
Ελένη: Κύριε υπεύθυνε, το πορτοκαλάκι επιτρέπεται;
Κώστας: Χαμογελά κουνώντας το κεφάλι
Η έφηβη κοπέλα, κάθεται πίσω αριστερά, βάζει τ’ ακουστικά στ’ αυτιά της για ν’ ακούσει μουσική και κλείνει τα μάτια της.
Χτυπάει το κινητό του Κώστα. Είναι η γυναίκα του.
Κώστας: "Ναι"
Γυναίκα του : Οδηγείς;
Κώστας: "Ναι, τώρα ξεκίνησα, τι θέλεις πάλι;"
Γυναίκα του: Πότε θα σταματήσεις τα νυχτερινά και να....
Κώστα: " Σε παρακαλώ, οδηγώ, όχι πάλι τα ίδια!"
Γυναίκα του: "Ναι τα ίδια, και εγώ είμαι εδώ, συνέχεια μόνη μου".
Κώστα: "Το τελευταίο νυχτερινό είναι... θάμαι πίσω ως συνήθως γύρω
στις δωδεκάμισυ (00.30)"
Γυναίκα του: "Βαρέθηκα πια, τα ίδια και τα ίδια. Αντί να κάνεις
βόλτα εμένα, τριγυρνάς νυχτιάτικα με ξένους! ...και δεν σε πληρώνουν
κιόλας.
Κώστας: Σε κλείνω τώρα, για να μην βρω και κανένα μπελά...Θα τα
πούμε μετά. Καληνύχτα."
Γυναίκα του: "...καλά, καληνύχτα", ξεψυχισμένα γιατί δεν πρόλαβε να
εκτονωθεί.
Ο Κώστας κλείνει το τηλέφωνο και κοιτάζει γύρω του (τον κόσμο του) και πίσω στους επιβάτες ερευνώντας με το βλέμμα του τις αντιδράσεις τους από το τηλεφώνημά του.
Σκηνή 4
Την άβολη κατάσταση του Κώστα εντείνει ένας αργοπορημένος επιβάτης που του κάνει νήματα να του ανοίξει την πόρτα για να επιβιβαστεί, ενώ παράλληλα μιλάει στο κινητό του.
Κώστας: (μουρμουρίζει εκνευρισμένος): Οι κανόνες είναι κανόνες και δεν μπορώ να τους παραβαίνω για τον οποιονδήποτε.
Ελένη: Οι κανόνες πρέπει να τηρούνται κατά περίπτωση. Είναι αργά, δεν είναι τραγικό να διευκολύνεις κύριε οδηγέ τον συνάνθρωπο σου.
Ο Κώστας λοξοκοιτάει την Ελένη και ξεφυσώντας ανοίγει την πόρτα. Ο βιαστικός τύπος (Μάνος) επιβιβάζεται, κάνοντας νεύμα στον Κώστα για να τον ευχαριστήσει.
Ελένη: Είδες δεν ήταν τελικά τόσο τραγικό…
Ο Μάνος εξακολουθεί να μιλάει μεγαλόφωνα στο κινητό σχολιάζοντας την καθημερινότητα.
Μάνος: Άσε, ρε φίλε, κόλαση… ναι, ναι τώρα θα πάω σπίτι. Μα τα βρομόπαιδα , δεν έχουν άλλη δουλεία να κάνουν; Πάλι μπλοκαρισμένο το κέντρο από τις πορείες… . Ναι, σου λέω… Αυτό που με εξοργίζει είναι ότι δεν σέβονται τίποτα. Σου λεω κάψανε την σημαία !!!! Μμμμ… μμμ ναι , να τα τσακίσουν ρε, αυτό τους χρειάζεται …..ναι ναι αφού δεν σέβονται το κράτος…
Κώστας: Ακούει τον Μάνο με ενδιαφέρον και κουνάει το κεφάλι του. Ένδειξη πως συμφωνεί. Η Ελένη ανακάθεται στην θέση της ενοχλημένη έτοιμη να ξεσπαθώσει…
Μάνος: Καλά οκ , θα μιλήσουμε αργότερα. Κλείνει το κινητό. Κατάλαβες φίλε και ύστερα σου λένε να μην εκνευρίζεσαι.
Κώστας: Δίκιο έχεις φίλε κι εγώ κάθε μέρα στο τιμόνι τα ζω από κοντά ….Πάνω που έχει πάρει φόρα ο Κώστας και αναπτύσσει την θεωρία του χτυπάει το κινητό του Μάνου ο οποίος τερματίζει την συνομιλία τους «άκομψα».
Ελένη, μιλάει στον εαυτό της για να την ακούσει ο Κώστας: Αγενέστατος, διακόπτει τον άλλο δίχως έστω ένα τυπικό "συγγνώμη"!
Σκηνή 5
Ο Κώστας κλείνει εκνευρισμένος το τηλέφωνο. Για να εξισορροπήσει ο Κώστας τα νεύρα του, ανοίγει με μια νευρική κίνηση το ραδιόφωνο (σε χαμηλή ένταση) στον αγαπημένο του σταθμό που ξέρει ότι αυτή την ώρα παίζει την μουσική που του αρέσει (πχ. Ethnic).
Ανοίγει το ραδιοφωνάκι του. Ακούγεται ένας εκφωνητής να λέει κάτι που αποτελεί σχόλιο στην κατάστασή του. Αλλάζει σταθμό. Ακούγεται ένα τραγούδι που κι αυτό αποτελεί σχόλιο. Η Ελένη του ζητά να το δυναμώσει. Ο Κώστας αρνείται και η Ελένη αρχίζει να το τραγουδά. Ακολουθεί διάλογος Κώστα και Ελένης.
