για λογαριασμό της Συντονιστικής Επιτροπής
Read more >>
ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
Σκηνή 1
Αφετηρία λεωφορείων. Νύχτα, (εξωτερικό) Ένα λεωφορειο με ταμπέλα Βοτανικός – Ιπποκράτους (πρέπει να καταλήξουμε στην διαδρομή) φτανει στην αφετηρια και σταματα. Οι πορτες ανοιγουν. Ο Κώστας παρακολουθει απο τον καθρεφτη τους λιγοστους επιβατες να αποβιβαζονται και οταν το λεωφορειο αδειαζει βλεπει ενα σωμα ξαπλωμένο. Πηγαινει πίσω, στεκεται σχετικα κοντα στην ξαπλωμένη γυναικα και της λεει
Κώστας: Κυρία...φτάσαμε...τέρμα!
Η Ελενη ανοιγει αμεσως τα ματια της - ισως δεν κοιμαται πραγματικα αλλα απλα τα κρατα κλειστα - ανασηκωνεται ελαφρα, ισα για να δει εξω και λεει :
Eλένη: Α! Ευχαριστώ..
και ξανακλέινει τα μάτια της χωρίς να σηκωθεί. Ο Κωστας παραξενευεται αρχικα, αλλα μετα απο μικρη παυση συνεχιζει...
Κώστας: Σας παρακαλώ, δεν επιτρέπεται να ξαπλώνετε στο λεωφορείο.
Ελένη: (κοιτάζοντας το άδειο λεωφορείο) Ενοχλώ κάποιον;
Ενώ η Ελένη ανασηκώνεται ο Κώστας παρατηρεί κάτι πάνω της, κονκάρδα ή αυτοκόλητο από την Κούβα, από κάποια τροπική παραλία (;) και του τραβάει στιγμιαία την προσοχή.
Κώστας: Ενοχλείτε εμένα. Γιατί άμα γίνει κάτι, εγώ είμαι ο υπεύθυνος για το λεωφορείο.
Ελένη: (ενώ ανασηκώνεται) Σας έχουν συμβεί πολλά απρόοπτα στα ταξίδια σας;
ή Σας έχουν συμβεί πολλά απρόοπτα περιστατικά;
Ο Κώστας χαμογελά σφιγμένος.
Σκηνή 2
Ο Κώστας μπαίνει μέσα και το λεωφορείο ξεκινά. Απ’ έξω μια έφηβη τρέχει να προλάβει το λεωφορείο που μόλις ξεκίνησε. Χτυπάει την πίσω πόρτα του λεωφορείου για να την δει ο Κώστας. Μόλις εκείνος την αντιληφθεί, φρενάρει απότομα και κάτι από τα πράγματα της Ελένης (πχ. ένα πορτοκάλι) κατρακυλά μπροστά.
Η πίσω πόρτα ανοίγει. Η κοπέλα μπαίνει μέσα.
Εν τω μεταξύ η Ελένη έχει πάει μπροστά για να πιάσει το πορτοκάλι. Το πιάνει και ετοιμάζεται να το καθαρίσει για να το φάει. Αμόρσα στην Ελένη όπου βλέπουμε τον οδηγό και δίπλα του την γνωστή ανακοίνωση: “Μην ενοχλείτε τον οδηγό”.
Ελένη: Κύριε υπεύθυνε, το πορτοκαλάκι επιτρέπεται;
Κώστας: Χαμογελά κουνώντας το κεφάλι
Η έφηβη κοπέλα, κάθεται πίσω αριστερά, βάζει τ’ ακουστικά στ’ αυτιά της για ν’ ακούσει μουσική και κλείνει τα μάτια της.
Σκηνή 3
Χτυπάει το κινητό του Κώστα. Είναι η γυναίκα του. (Η γυναίκα δεν ακούγεται ποτέ, πέρα απο ίσως κάποιο βουητό όταν υψώνει την φωνή της)
Κώστας: "Ναι"
Γυναίκα του : Οδηγείς;
Κώστας " Ναι, μόλις ξεκίνησα"
Γυναίκα του: Μόλις; Δεν ήταν να ξεκινήσεις στις 2;’’
Κώστας: " Όχι, το δικό μου δρομολόγιο ξεκινάει στις 3"
Γυναίκα του: "Ωχ, κατάλαβα.. Έχεις φάει τίποτα;"
Κώστας: "Έφαγα το απόγευμα»
Γυναίκα του: "Να μην μένεις τόσες ώρες με άδειο στομάχι...
Κώστας: ‘’Ναι, ναι ξέρω...
Γυναίκα του: ‘’Σου έχω αφήσει φαγητό πάνω στο τραπέζι. Μην πας για ύπνο χωρίς να φας.’’
Κώστας: (φυσάει τον καπνό) Ναι, εντάξει..
Γυναίκα του: "Καπνίζεις;;’’
Κώστας: Όχι.
Γυναίκα του: Αφού σε άκουσα.
Κώστας: Δεν καπνίζω, ο αέρας από το παράθυρο ήταν. (πετάει το μισοκαπνισμένο τσιγάρο του και κλείνει το παράθυρο). Έλα, σε κλείνω τώρα γιατί οδηγώ. Θα τα πούμε μετά. Καληνύχτα."
Γυναίκα του: "...καλά, καληνύχτα.
Ενώ μιλάει το βλέμα του διασταυρώνεται με της Ελένης που τον κοιτάει μέσα από τον καθρέφτη. Βλέποντας την Ελένη που τον παρατηρεί συνειδητοποιεί πόσο γελοίος πρέπει ν’ακούγεται. Προς στιγμήν νιώθει σαν τον έφηβο που τον παίρνει τηλέφωνο η μαμά του και τον κάνει ρεζίλι στους φίλους του.
Σκηνή 4
Ο Κώστας κλείνει εκνευρισμένος το τηλέφωνο. ανοίγει με μια νευρική κίνηση το ραδιοφωνάκι του. Ακούγεται ένας εκφωνητής να λέει κάτι που αποτελεί σχόλιο στην κατάστασή του.
Εκφωνητής: Για αποκλεισμό της Πελοποννήσου προειδοποιούν οι αγρότες. Οι ενώσεις αγροτικών συνεταιρισμών της Πελοποννήσου προειδοποιούν για αποκλεισμό της Πελοποννήσου, σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματ…
Κώστας (Αλλάζει σταθμό ένω μουρμουρίζει) ‘Ναι, το βρήκαμε τώρα, θέλουμε κάτι και κλείνουμε τους δρόμους.’
Η Ελένη σηκώνεται και προσφέρει στον Κώστα ένα τσιγάρο.
Κώστας: Τι είναι αυτό;
Ελένη: Τσιγάρο.
Κώστας: Δεν θέλω, ευχαριστώ.
Ελένη: Α, ναι ξέχασα. Δεν καπνίζεις.
Κώστας: Δεν καπνίζω. (η Ελένη τον κοιτάει ειρωνικά). Προσπαθώ..
Ελένη: Μήπως να προσπαθήσεις να κλείσεις τους δρόμους;
Κώστας: (την κοιτά απορημένος) Ε;;
Ξεκινάει το (ποιο τραγούδι είπαμε;) Η Ελένη ενθουσιάζεται και του ζητά να το δυναμώσει . Ο Κώστας αρνείται και η Ελένη αρχίζει να το τραγουδά. Ο Κώστας επιταχύνει και την κοιτά ενοχλημένος, αλλά του τραβάει και λιγο την προσοχή.
Σκηνή 5
Η Ελένη κάθεται και βγάζει ένα σταυρόλεξο.
Επόμενη στάση. Ένα ζευγάρι (φαινεται οτι από κάπου γυρίζουν) κάθονται στο παγκάκι της στάσης και τσακώνονται. Στην στάση υπάρχει η διαφήμιση της παραλίας με το κάμπριο. Ο Κώστας τους βλέπει και σταματάει το λεωφορείο. Εκείνοι μπαίνουν μέσα και κάθονται απέναντι από την Ελένη.
Η γυναίκα παραπονιέται οτι ποτέ δεν κάνουνε πράγματα μαζί και μια φορά που βγήκαν επιτέλους αυτός είχε κατεβασμένα μούτρα και την κάνει να νιώθει απαίσια κλπ, κλπ … Εκείνος είναι απαθής και δεν μιλάει καθόλου. Εμβόλημα πλάνα στον Κώστα και στην Ελένη και ίσως και ένα φραστικό σχόλιο του Κώστα που βρίσκει αντίθετη την Ελένη.
Ελένη (στον εαυτό της αλλά δυνατά) Ταλανίζομαι, αλλιώς...11 γράμματα
Ο Κώστας της ρίχνει μια αυστηρή ματιά και γυρνάει μπροστά του, το ζευγάρι συνεχίζει να τσακώνεται...
Ελένη (προσπαθώντας να βρει την λέξη) Ταλανίζομαι... Ταλανίζομαι..
Σκηνή 6
Επόμενη στάση. Ο Ναζίρ, ένας Πακιστανός ετοιμάζεται να επιβιβαστεί όταν ο Μάνος ένας καλοντυμένος τύπος (ανερχόμενος γιάπης) που έχασε το πορτοφόλι του και το συνειδητοποιήσε λίγο πριν πάρει ταξί, τον παραγκωνίζει και βρίζοντας γενικά μπαίνει μέσα. Η Ελένη ενοχλείται από το περιστατικό, αλλά δεν λέει κάτι. Αντί για αυτήν ο Κώστας, κάνει ευγενική παρατήρηση στον Μάνο κάτι που αρέσει στην Ελένη. Οταν περάσει από μπροστά της ο Ναζίρ του χαμογελά και έτσι αυτός παίρνει θάρρος και κάθεται σχετικά κοντά της. Ο Μάνος κάθεται σχετικά κοντά και αυτός. Είναι εντελώς εκτός κλίματος...Το ζευγάρι συνεχίζει να τσακώνεται Άλλο τραγούδι σχόλιο στο ραδιοφωνο....
Σκηνή 7
Ελένη Τ-α-λ-α-ι-π-ω-ρ-ο-ύ-μ-α-ι- Οχι! δεν χωράει...
Το λεωφορείο σταματάει στο φανάρι. Στα δεξιά υπάρχει μια μεγάλη διαφήμιση δρόμου όπου απεικονίζεται μια ερημική τροπική παραλία στην άκρη της οποίας είναι σταθμευμένο ένα χλιδάτο κάμπριο αμάξι. Ο Κώστας κοιτάζει την αφίσα και «ονειρεύεται»...
Ελένη (Πετάγεται ξαφνικά-δυνατά) Βασανίζομαι! Β-α-σ-α-ν-ι-ζ-ο-μ-α-ι!!! Ναι, αυτό είναι. (σιγότερα, στον εαυτό της).
Σκηνή 8
Ο Ναζίρ βγάζει μία χάρτινη συσκευασία με κάρυ και αρχίζει να τρώει διακριτικά. Ο Μάνος ενοχλείται και του λέει με πολύ ασχημο τρόπο να πάει να κάτσει αλλού γιατί βρωμάει (αυτό που τρώει). Ο Πακιστανός που δεν μιλάει καλά Ελληνικά δεν καταλαβαινει και κάνει ερωτήσεις κάτι που εξοργίζει ακόμα περισσότερο τον Μάνο. Ξεκινάει μια φασαρία που κάπως εμπλέκει όλο το λεωφορείο (πλην της κοιμισμένης έφηβης φυσικά). Ο Κώστας απειλεί οτι θα σταματήσει το λεωφορείο αν δεν σταματήσουν και την λύση με χιουμοριστικό τρόπο δίνει η Ελένη. Κερνάει πορτοκάλάκι τον Μάνο και αφού τον ηρεμήσει, ο Πακιστανός για να την ευχαριστήσει της προσφέρει και αυτός λίγο κάρυ. Η Ελένη ενδιαφέρεται (όπως για κάθε τι καινούριο) για το τι περιέχει αυτό το κίτρινο πράγμα που τρώει και με έναν «δικό της» τρόπο συνεννοείται θαυμάσια με τον Πακιστανό. Ο Κώστας, για πρώτη φορά εντυπωσιάζεται πραγματικά με τον αφοπλιστικό τρόπο που χειρίστηκε η Ελένη την κατάσταση και για πρώτη φορά της χαμογελά και εκείνη του το ανταποδίδει.
Σκηνή 9
Αμέσως μετά τον «καβγά», ακολουθεί μια μικρή παύση στην οποία ο Ναζίρ προσφέρει στην Ελένη λίγο από το κάρυ. Η Ελένη παίρνει, δοκιμάζει και του γνέφει ευχαριστώ και του λέει :
Ε: Τι είναι αυτό;
Ο Ναζίρ δεν καταλαβαίνει
Ε: (δείχνοντας το φαγητό)Αυτό τί; (κάνοντας και την κίνηση με το χέρι)
Ν: Α! Καρίς
Ε: Τι;
Ν: Κάρυ
Ε: Α! Κάρυ. Ινδός είσαι;
Ο Ναζίρ δεν καταλαβαίνει
Ε: Εγώ Ελλάδα…. Εσύ Ινδία ;
N: Pakistan. (με σπαστά Ελληνικά) Δείχνοντας το φαγητό εμείς αυτό καρίς.
Εμβόλημο πλάνο στο ζευγάρι που συνεχίζει να τσακώνεται..
Ο Κώστας (που παρακολουθεί όλη τη συζήτηση από τον καθρέφτη, σιγά και λίγο δήθεν αδιάφορα ρωτά τον Ναζίρ)
Κ: Από πού είσαι απ'το Πακιστάν;
Ο Ναζίρ δεν καταλαβαίνει πως απευθείνεται σ'αυτόν η ερώτηση και τον σκουντάει και του επαναλαμβάνει την ερώτηση η Ελένη. Εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει. Ο Κώστας του λέει δυο-τρεις πόλεις του Πακιστάν..
Κ: Ισλαμαμπάντ, Καράτσι ,Καλάς ;Πού;
Ν: (καταλαβαίνει και απαντάει) Καράτσι
Κ: (σχεδόν μόνος του) Α! Στο λιμάνι…
Η Ελένη παρακολουθεί τη συζήτηση και εντυπωσιάζεται από τις γνώσεις και το ενδιαφέρον του Κώστα.
Σκηνή 10
Ο άντρας σηκώνεται και πατάει το κουμπί για την επομενη στάση. Η γυναίκα απορόθυμα σηκώνεται και αυτή. Επόμενη στάση. Ο άντρας κατεβαίνει. Η γυναίκα κοντοστέκεται…
Άντρας Δεν θα ρθείς;
Η γυναίκα κοιτάζει αμήχανα γύρω της. Η Ελένη την κοιτάει με ένα ύφος (λοιπόν; θα τον ακολουθήσεις;) Η γυναίκα κάνει ένα βήμα πίσω. Ο Κώστας κλείνει απορφασιστικά την πόρτα. Ένα αγκαλιασμένο ζευγάρι περνάει εκείνη την στιγμή το δρόμο και κοιτάει τον άντρα που έχει μένει σύξιλος. Το λεωφορείο ξεκινά.
Σκηνή 11
Ελένη (ενθουσιασμένη) Μπράβο σου!
Η γυναίκα είναι ταραγμένη και χαμένη. Η Ελένη της συμπαραστέκεται. Από πίσω πετάγεται ο Μάνος και “επιτίθεται” στην Ελένη.
Μάνος Ναι, μπράβο σου. Ωραία την ενθαρύνεις να μείνει μόνη της, όπως είσαι και εσύ χωρις στον ήλιο μοίρα.
Διάλογος περι ελευθερίας και ευτυχίας με εμβόλιμα πλάνα στον Κώστα που φουντώνει.
Σκηνή 12
Επόμενη στάση. Μια γυναίκα σηκώνει το χέρι της για να κάνει σήμα στον οδηγό. Ενώ το λεωφορείο κινείται ξαναβλέπουμε γρήγορα την αφίσσα με την παραλία. Η αφίσα τραβάει ξανά την προσοχή του Κώστα και δεν βλέπει την γυναίκα στην στάση. Ο Μάνος την βλέπει και του το επισημαίνει. Ο Κώστας δεν προλαβαίνει να σταματήσει εγκαίρως και όταν Μάνος του κάνει παρατήρηση που την άφησε να περιμένει στην στάση, εκείνος αμύνεται κατηγορώντας μία την γυναίκα οτι δεν σήκωσε το χέρι της εγκαίρως και τον Μάνο (και τους υπόλοιπους επιβάτες ) οτι του αποσπάει την προσοχή. Ο Μάνος επιμένει να κατηγορεί τον Κώστα οτι παραβαίνει τους κανόνες, οτι αφήνει κόσμο να τρώει και να πίνει στο λεωφορείο, οτι δεν τηρεί το καθήκον του κλπ κλπ. Για πρώτη φορά ο Κώστας θυμώνει πραγματικά και σταματάει να είναι απολογητικός. Μετά από ένα ξέσπασμα τύπου δεν θα μου πεις εσύ για καθήκον κλπ φωνάζει:
Κώστας Και στο κάτω κάτω έτσι αποφασισα. Δεν μπαίνει κανείς! Δεν υπάρχει πια δρομολόγιο. Τέλος! Το λεωφορείο αλλάζει πορεία. Όποιος δεν θέλει να ακολούθήσει, έξω!
Τραβάει χειρόφρενο και ανοίγει τις πόρτες.
Ελένη …και δηλαδή πού θα πάει;
Κώστας Όπου να ‘ναι!
Οι επιβάτες (πλην της έφηβης φυσικά) κοιτάζονται μεταξύ τους. Ο Μάνος σηκώνεται και αποχωρεί με ύφος, νομίζοντας οτι όλοι θα τον ακολουθήσουν.
Ελένη Μισό λεπτό…
Ο Μάνος σταματά και κοιτάει την Ελένη νομίζοντας οτι ακόμα και αυτή θέλει να φύγει μαζί του.
Ελένη (δινοντάς του το άδειο κουτί από το κάρυ, χαρτοπετσέτες κλπ) Παίρνεις και αυτά γιατί βρωμάνε;
Οι υπόλοιποι επιβάτες γελούν και καταλαβαίνουμε οτι δεν σκοπεύουν να κατέβουν. Πίσω και έξω από το λεωφορείο μια μικρή παρέα άσχετων (μεθυσμενων/κεφάτων) περαστικών που μισοέχουν καταλάβει τι έχει συμβεί, μπαίνουν από την πίσω πόρτα μέσα στο λεωφορείο την στιγμή που ο Μάνος φευγει από την μπροστινή.
Σκηνή 13
Ο Κώστας κλείνει όλες τις πόρτες. Αμήχανα και συνομωτικά χαμόγελα μεταξύ των επιβατών.Ο Κώστας δυναμώνει την μουσική.
Ελένη (στην γυναίκα) Πώς σε λένε κοπέλα μου;
Γυναίκα Μαρία
Ελένη (στον Ναζίρ) Ναζίρ, η Μαρία.
Αρχίζουν οι συστάσεις κλπ χωρίς να πολυακούγονται (τις καλύπτει η μουσική)
Χτυπάει το κινητό ενός από τους άσχετους που μπήκανε στο τέλος και τον ακούμε να λεει.
Άσχετος Έλα, ναι; Σ’ένα λεωφορείο. Τι; δεν σ’ακούω…
Η συνέχεια του διαλόγου καλύπτεται από την μουσική. Η κάμερα σταδιακά απομακρύνεται μέσα από το λεωφορείο και είναι πια απ’έξω όπου τους βλέπουμε να συστήνονται, να γελάνε, να καπνίζουν, να πίνουν κλπ. Ακούμε μουσική και γενική βαβούρα.
Κάποια στιγμή ακούγεται η φωνή κάποιουνα ρωτά “Πού πάμε;” και η απάντηση καλύπτεται πάλι από την βαβούρα και την μουσική. Η κάμερα όλο και απομακρύνεται μπορούμε πια να διακρίνουμε οτι το λεωφορείο έχει αρχίσει να βγαίνει από την πόλη και το πάρτυ μέσα στο λεωφορείο να είναι σε εξέλιξη…
Σκηνή 14
Ένα κινητό χτυπά επίμονα. Η έφηβη ξυπνά. Ανοίγοντας τα μάτια της βλέπει μπροστά της ένασταματημένο άδειο λεωφορείο. Γυρνάει απορημένη το κεφάλι της έξω από το παράθυρο και βλέπουμε μέσα από τα μάτια της τους επιβάτες να χορεύουν και να κάνουν μπάνιο στην παραλία. Η έφηβη πετάγεται έξω από το λεωφορείο και η Ελένη της προσφέρει καφέ (ή ουΪσκυ;). Ενώ η κάμερα είναι ακόμα μέσα στο λεωφορείο ακούμε τα κινητά των επιβατών να χτυπούν μέσα από τις παρατημένες πάνω στα καθίσματα τσάντες τους. Η εφηβη σαστισμένη αλλά απόλυτα άνετη με την κατάσταση αρχίζει να τραγουδά ένα ισπανικό τραγούδι.
Η κάμερα σιγά- σιγά απομακρύνεται από την παραλία και καταλήγει στην ταμπέλα του λεωφορίου πχ Βοτανικός- Ιπποκράτους (ίδιο πλάνο με την αρχή που είναι και ο τίτλος της ταινίας).
ΤΕΛΟΣ
ΥΓ: Υπάρχει και μια ιδέα για τους τίτλους τέλους αλλά θα σας την εξηγήσουμε από κοντά…
ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΙΚΡΕΣ ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΖΗΤΗΣΗ Η ΧΙΟΥΜΟΡ
Βαριά…έργα, 14 γράμματα.--Καταναγκαστικά
Πενχ Η πρωτεύουσα της Καμπότζης,-4 γράμματα----Πνομ
Διπλό στη υγειά μας, 4 γράμματα----τσιν
Αλλοδαπή Ελένη, 4 γράμματα----Ελεν
Κράτος της Δυτικής Αφρικής, 7 γράμματα- -Γκάμπια
* Ακόμα μια ιδέα είναι πως το σταυρόλεξο που λύνει η Ελένη δεν είναι πραγματικό. Γράφει μες στο σταυρόλεξο δικές της λέξεις που δεν ταιριάζουν στα τετραγωνάκια. Ουσιαστικά το χρησιμοποιεί κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μόνο και μόνο για να έχει θέμα συζήτησης. Διαλέγει τις ερωτήσεις και τις λέξεις για να προκαλέσει το ενδιαφέρον του Κώστα. Αυτό το καταλαβαίνουμε στο τέλος.
Σκηνή 1
Αφετηρία λεωφορείων. Νύχτα, (εξωτερικό) Ένα λεωφορειο με ταμπέλα Βοτανικός – Ιπποκράτους (πρέπει να καταλήξουμε στην διαδρομή) φτανει στην αφετηρια και σταματα. Οι πορτες ανοιγουν. Ο Κώστας παρακολουθει απο τον καθρεφτη τους λιγοστους επιβατες να αποβιβαζονται και οταν το λεωφορειο αδειαζει βλεπει ενα σωμα ξαπλωμένο. Πηγαινει πίσω, στεκεται σχετικα κοντα στην ξαπλωμένη γυναικα και της λεει
Κώστας: Κυρία...φτάσαμε...τέρμα!
Η Ελενη ανοιγει αμεσως τα ματια της - ισως δεν κοιμαται πραγματικα αλλα απλα τα κρατα κλειστα - ανασηκωνεται ελαφρα, ισα για να δει εξω και λεει :
Eλένη: Α! Ευχαριστώ..
και ξανακλέινει τα μάτια της χωρίς να σηκωθεί. Ο Κωστας παραξενευεται αρχικα, αλλα μετα απο μικρη παυση συνεχιζει...
Κώστας: Σας παρακαλώ, δεν επιτρέπεται να ξαπλώνετε στο λεωφορείο.
Ελένη: (κοιτάζοντας το άδειο λεωφορείο) Ενοχλώ κάποιον;
Ενώ η Ελένη ανασηκώνεται ο Κώστας παρατηρεί κάτι πάνω της, κονκάρδα ή αυτοκόλητο από την Κούβα, από κάποια τροπική παραλία (;) και του τραβάει στιγμιαία την προσοχή.
Κώστας: Ενοχλείτε εμένα. Γιατί άμα γίνει κάτι, εγώ είμαι ο υπεύθυνος για το λεωφορείο.
Ελένη: (ενώ ανασηκώνεται) Σας έχουν συμβεί πολλά απρόοπτα στα ταξίδια σας;
ή Σας έχουν συμβεί πολλά απρόοπτα περιστατικά;
Ο Κώστας χαμογελά σφιγμένος.
Σκηνή 2
Ο Κώστας μπαίνει μέσα και το λεωφορείο ξεκινά. Απ’ έξω μια έφηβη τρέχει να προλάβει το λεωφορείο που μόλις ξεκίνησε. Χτυπάει την πίσω πόρτα του λεωφορείου για να την δει ο Κώστας. Μόλις εκείνος την αντιληφθεί, φρενάρει απότομα και κάτι από τα πράγματα της Ελένης (πχ. ένα πορτοκάλι) κατρακυλά μπροστά.
Η πίσω πόρτα ανοίγει. Η κοπέλα μπαίνει μέσα.
Εν τω μεταξύ η Ελένη έχει πάει μπροστά για να πιάσει το πορτοκάλι. Το πιάνει και ετοιμάζεται να το καθαρίσει για να το φάει. Αμόρσα στην Ελένη όπου βλέπουμε τον οδηγό και δίπλα του την γνωστή ανακοίνωση: “Μην ενοχλείτε τον οδηγό”.
Ελένη: Κύριε υπεύθυνε, το πορτοκαλάκι επιτρέπεται;
Κώστας: Χαμογελά κουνώντας το κεφάλι
Η έφηβη κοπέλα, κάθεται πίσω αριστερά, βάζει τ’ ακουστικά στ’ αυτιά της για ν’ ακούσει μουσική και κλείνει τα μάτια της.
Σκηνή 3
Χτυπάει το κινητό του Κώστα. Είναι η γυναίκα του. (Η γυναίκα δεν ακούγεται ποτέ, πέρα απο ίσως κάποιο βουητό όταν υψώνει την φωνή της)
Κώστας: "Ναι"
Γυναίκα του : Οδηγείς;
Κώστας " Ναι, μόλις ξεκίνησα"
Γυναίκα του: Μόλις; Δεν ήταν να ξεκινήσεις στις 2;’’
Κώστας: " Όχι, το δικό μου δρομολόγιο ξεκινάει στις 3"
Γυναίκα του: "Ωχ, κατάλαβα.. Έχεις φάει τίποτα;"
Κώστας: "Έφαγα το απόγευμα»
Γυναίκα του: "Να μην μένεις τόσες ώρες με άδειο στομάχι...
Κώστας: ‘’Ναι, ναι ξέρω...
Γυναίκα του: ‘’Σου έχω αφήσει φαγητό πάνω στο τραπέζι. Μην πας για ύπνο χωρίς να φας.’’
Κώστας: (φυσάει τον καπνό) Ναι, εντάξει..
Γυναίκα του: "Καπνίζεις;;’’
Κώστας: Όχι.
Γυναίκα του: Αφού σε άκουσα.
Κώστας: Δεν καπνίζω, ο αέρας από το παράθυρο ήταν. (πετάει το μισοκαπνισμένο τσιγάρο του και κλείνει το παράθυρο). Έλα, σε κλείνω τώρα γιατί οδηγώ. Θα τα πούμε μετά. Καληνύχτα."
Γυναίκα του: "...καλά, καληνύχτα.
Ενώ μιλάει το βλέμα του διασταυρώνεται με της Ελένης που τον κοιτάει μέσα από τον καθρέφτη. Βλέποντας την Ελένη που τον παρατηρεί συνειδητοποιεί πόσο γελοίος πρέπει ν’ακούγεται. Προς στιγμήν νιώθει σαν τον έφηβο που τον παίρνει τηλέφωνο η μαμά του και τον κάνει ρεζίλι στους φίλους του.
Σκηνή 4
Ο Κώστας κλείνει εκνευρισμένος το τηλέφωνο. ανοίγει με μια νευρική κίνηση το ραδιοφωνάκι του. Ακούγεται ένας εκφωνητής να λέει κάτι που αποτελεί σχόλιο στην κατάστασή του.
Εκφωνητής: Για αποκλεισμό της Πελοποννήσου προειδοποιούν οι αγρότες. Οι ενώσεις αγροτικών συνεταιρισμών της Πελοποννήσου προειδοποιούν για αποκλεισμό της Πελοποννήσου, σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματ…
Κώστας (Αλλάζει σταθμό ένω μουρμουρίζει) ‘Ναι, το βρήκαμε τώρα, θέλουμε κάτι και κλείνουμε τους δρόμους.’
Η Ελένη σηκώνεται και προσφέρει στον Κώστα ένα τσιγάρο.
Κώστας: Τι είναι αυτό;
Ελένη: Τσιγάρο.
Κώστας: Δεν θέλω, ευχαριστώ.
Ελένη: Α, ναι ξέχασα. Δεν καπνίζεις.
Κώστας: Δεν καπνίζω. (η Ελένη τον κοιτάει ειρωνικά). Προσπαθώ..
Ελένη: Μήπως να προσπαθήσεις να κλείσεις τους δρόμους;
Κώστας: (την κοιτά απορημένος) Ε;;
Ξεκινάει το (ποιο τραγούδι είπαμε;) Η Ελένη ενθουσιάζεται και του ζητά να το δυναμώσει . Ο Κώστας αρνείται και η Ελένη αρχίζει να το τραγουδά. Ο Κώστας επιταχύνει και την κοιτά ενοχλημένος, αλλά του τραβάει και λιγο την προσοχή.
Σκηνή 5
Η Ελένη κάθεται και βγάζει ένα σταυρόλεξο.
Επόμενη στάση. Ένα ζευγάρι (φαινεται οτι από κάπου γυρίζουν) κάθονται στο παγκάκι της στάσης και τσακώνονται. Στην στάση υπάρχει η διαφήμιση της παραλίας με το κάμπριο. Ο Κώστας τους βλέπει και σταματάει το λεωφορείο. Εκείνοι μπαίνουν μέσα και κάθονται απέναντι από την Ελένη.
Η γυναίκα παραπονιέται οτι ποτέ δεν κάνουνε πράγματα μαζί και μια φορά που βγήκαν επιτέλους αυτός είχε κατεβασμένα μούτρα και την κάνει να νιώθει απαίσια κλπ, κλπ … Εκείνος είναι απαθής και δεν μιλάει καθόλου. Εμβόλημα πλάνα στον Κώστα και στην Ελένη και ίσως και ένα φραστικό σχόλιο του Κώστα που βρίσκει αντίθετη την Ελένη.
Ελένη (στον εαυτό της αλλά δυνατά) Ταλανίζομαι, αλλιώς...11 γράμματα
Ο Κώστας της ρίχνει μια αυστηρή ματιά και γυρνάει μπροστά του, το ζευγάρι συνεχίζει να τσακώνεται...
Ελένη (προσπαθώντας να βρει την λέξη) Ταλανίζομαι... Ταλανίζομαι..
Σκηνή 6
Επόμενη στάση. Ο Ναζίρ, ένας Πακιστανός ετοιμάζεται να επιβιβαστεί όταν ο Μάνος ένας καλοντυμένος τύπος (ανερχόμενος γιάπης) που έχασε το πορτοφόλι του και το συνειδητοποιήσε λίγο πριν πάρει ταξί, τον παραγκωνίζει και βρίζοντας γενικά μπαίνει μέσα. Η Ελένη ενοχλείται από το περιστατικό, αλλά δεν λέει κάτι. Αντί για αυτήν ο Κώστας, κάνει ευγενική παρατήρηση στον Μάνο κάτι που αρέσει στην Ελένη. Οταν περάσει από μπροστά της ο Ναζίρ του χαμογελά και έτσι αυτός παίρνει θάρρος και κάθεται σχετικά κοντά της. Ο Μάνος κάθεται σχετικά κοντά και αυτός. Είναι εντελώς εκτός κλίματος...Το ζευγάρι συνεχίζει να τσακώνεται Άλλο τραγούδι σχόλιο στο ραδιοφωνο....
Σκηνή 7
Ελένη Τ-α-λ-α-ι-π-ω-ρ-ο-ύ-μ-α-ι- Οχι! δεν χωράει...
Το λεωφορείο σταματάει στο φανάρι. Στα δεξιά υπάρχει μια μεγάλη διαφήμιση δρόμου όπου απεικονίζεται μια ερημική τροπική παραλία στην άκρη της οποίας είναι σταθμευμένο ένα χλιδάτο κάμπριο αμάξι. Ο Κώστας κοιτάζει την αφίσα και «ονειρεύεται»...
Ελένη (Πετάγεται ξαφνικά-δυνατά) Βασανίζομαι! Β-α-σ-α-ν-ι-ζ-ο-μ-α-ι!!! Ναι, αυτό είναι. (σιγότερα, στον εαυτό της).
Σκηνή 8
Ο Ναζίρ βγάζει μία χάρτινη συσκευασία με κάρυ και αρχίζει να τρώει διακριτικά. Ο Μάνος ενοχλείται και του λέει με πολύ ασχημο τρόπο να πάει να κάτσει αλλού γιατί βρωμάει (αυτό που τρώει). Ο Πακιστανός που δεν μιλάει καλά Ελληνικά δεν καταλαβαινει και κάνει ερωτήσεις κάτι που εξοργίζει ακόμα περισσότερο τον Μάνο. Ξεκινάει μια φασαρία που κάπως εμπλέκει όλο το λεωφορείο (πλην της κοιμισμένης έφηβης φυσικά). Ο Κώστας απειλεί οτι θα σταματήσει το λεωφορείο αν δεν σταματήσουν και την λύση με χιουμοριστικό τρόπο δίνει η Ελένη. Κερνάει πορτοκάλάκι τον Μάνο και αφού τον ηρεμήσει, ο Πακιστανός για να την ευχαριστήσει της προσφέρει και αυτός λίγο κάρυ. Η Ελένη ενδιαφέρεται (όπως για κάθε τι καινούριο) για το τι περιέχει αυτό το κίτρινο πράγμα που τρώει και με έναν «δικό της» τρόπο συνεννοείται θαυμάσια με τον Πακιστανό. Ο Κώστας, για πρώτη φορά εντυπωσιάζεται πραγματικά με τον αφοπλιστικό τρόπο που χειρίστηκε η Ελένη την κατάσταση και για πρώτη φορά της χαμογελά και εκείνη του το ανταποδίδει.
Σκηνή 9
Αμέσως μετά τον «καβγά», ακολουθεί μια μικρή παύση στην οποία ο Ναζίρ προσφέρει στην Ελένη λίγο από το κάρυ. Η Ελένη παίρνει, δοκιμάζει και του γνέφει ευχαριστώ και του λέει :
Ε: Τι είναι αυτό;
Ο Ναζίρ δεν καταλαβαίνει
Ε: (δείχνοντας το φαγητό)Αυτό τί; (κάνοντας και την κίνηση με το χέρι)
Ν: Α! Καρίς
Ε: Τι;
Ν: Κάρυ
Ε: Α! Κάρυ. Ινδός είσαι;
Ο Ναζίρ δεν καταλαβαίνει
Ε: Εγώ Ελλάδα…. Εσύ Ινδία ;
N: Pakistan. (με σπαστά Ελληνικά) Δείχνοντας το φαγητό εμείς αυτό καρίς.
Εμβόλημο πλάνο στο ζευγάρι που συνεχίζει να τσακώνεται..
Ο Κώστας (που παρακολουθεί όλη τη συζήτηση από τον καθρέφτη, σιγά και λίγο δήθεν αδιάφορα ρωτά τον Ναζίρ)
Κ: Από πού είσαι απ'το Πακιστάν;
Ο Ναζίρ δεν καταλαβαίνει πως απευθείνεται σ'αυτόν η ερώτηση και τον σκουντάει και του επαναλαμβάνει την ερώτηση η Ελένη. Εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει. Ο Κώστας του λέει δυο-τρεις πόλεις του Πακιστάν..
Κ: Ισλαμαμπάντ, Καράτσι ,Καλάς ;Πού;
Ν: (καταλαβαίνει και απαντάει) Καράτσι
Κ: (σχεδόν μόνος του) Α! Στο λιμάνι…
Η Ελένη παρακολουθεί τη συζήτηση και εντυπωσιάζεται από τις γνώσεις και το ενδιαφέρον του Κώστα.
Σκηνή 10
Ο άντρας σηκώνεται και πατάει το κουμπί για την επομενη στάση. Η γυναίκα απορόθυμα σηκώνεται και αυτή. Επόμενη στάση. Ο άντρας κατεβαίνει. Η γυναίκα κοντοστέκεται…
Άντρας Δεν θα ρθείς;
Η γυναίκα κοιτάζει αμήχανα γύρω της. Η Ελένη την κοιτάει με ένα ύφος (λοιπόν; θα τον ακολουθήσεις;) Η γυναίκα κάνει ένα βήμα πίσω. Ο Κώστας κλείνει απορφασιστικά την πόρτα. Ένα αγκαλιασμένο ζευγάρι περνάει εκείνη την στιγμή το δρόμο και κοιτάει τον άντρα που έχει μένει σύξιλος. Το λεωφορείο ξεκινά.
Σκηνή 11
Ελένη (ενθουσιασμένη) Μπράβο σου!
Η γυναίκα είναι ταραγμένη και χαμένη. Η Ελένη της συμπαραστέκεται. Από πίσω πετάγεται ο Μάνος και “επιτίθεται” στην Ελένη.
Μάνος Ναι, μπράβο σου. Ωραία την ενθαρύνεις να μείνει μόνη της, όπως είσαι και εσύ χωρις στον ήλιο μοίρα.
Διάλογος περι ελευθερίας και ευτυχίας με εμβόλιμα πλάνα στον Κώστα που φουντώνει.
Σκηνή 12
Επόμενη στάση. Μια γυναίκα σηκώνει το χέρι της για να κάνει σήμα στον οδηγό. Ενώ το λεωφορείο κινείται ξαναβλέπουμε γρήγορα την αφίσσα με την παραλία. Η αφίσα τραβάει ξανά την προσοχή του Κώστα και δεν βλέπει την γυναίκα στην στάση. Ο Μάνος την βλέπει και του το επισημαίνει. Ο Κώστας δεν προλαβαίνει να σταματήσει εγκαίρως και όταν Μάνος του κάνει παρατήρηση που την άφησε να περιμένει στην στάση, εκείνος αμύνεται κατηγορώντας μία την γυναίκα οτι δεν σήκωσε το χέρι της εγκαίρως και τον Μάνο (και τους υπόλοιπους επιβάτες ) οτι του αποσπάει την προσοχή. Ο Μάνος επιμένει να κατηγορεί τον Κώστα οτι παραβαίνει τους κανόνες, οτι αφήνει κόσμο να τρώει και να πίνει στο λεωφορείο, οτι δεν τηρεί το καθήκον του κλπ κλπ. Για πρώτη φορά ο Κώστας θυμώνει πραγματικά και σταματάει να είναι απολογητικός. Μετά από ένα ξέσπασμα τύπου δεν θα μου πεις εσύ για καθήκον κλπ φωνάζει:
Κώστας Και στο κάτω κάτω έτσι αποφασισα. Δεν μπαίνει κανείς! Δεν υπάρχει πια δρομολόγιο. Τέλος! Το λεωφορείο αλλάζει πορεία. Όποιος δεν θέλει να ακολούθήσει, έξω!
Τραβάει χειρόφρενο και ανοίγει τις πόρτες.
Ελένη …και δηλαδή πού θα πάει;
Κώστας Όπου να ‘ναι!
Οι επιβάτες (πλην της έφηβης φυσικά) κοιτάζονται μεταξύ τους. Ο Μάνος σηκώνεται και αποχωρεί με ύφος, νομίζοντας οτι όλοι θα τον ακολουθήσουν.
Ελένη Μισό λεπτό…
Ο Μάνος σταματά και κοιτάει την Ελένη νομίζοντας οτι ακόμα και αυτή θέλει να φύγει μαζί του.
Ελένη (δινοντάς του το άδειο κουτί από το κάρυ, χαρτοπετσέτες κλπ) Παίρνεις και αυτά γιατί βρωμάνε;
Οι υπόλοιποι επιβάτες γελούν και καταλαβαίνουμε οτι δεν σκοπεύουν να κατέβουν. Πίσω και έξω από το λεωφορείο μια μικρή παρέα άσχετων (μεθυσμενων/κεφάτων) περαστικών που μισοέχουν καταλάβει τι έχει συμβεί, μπαίνουν από την πίσω πόρτα μέσα στο λεωφορείο την στιγμή που ο Μάνος φευγει από την μπροστινή.
Σκηνή 13
Ο Κώστας κλείνει όλες τις πόρτες. Αμήχανα και συνομωτικά χαμόγελα μεταξύ των επιβατών.Ο Κώστας δυναμώνει την μουσική.
Ελένη (στην γυναίκα) Πώς σε λένε κοπέλα μου;
Γυναίκα Μαρία
Ελένη (στον Ναζίρ) Ναζίρ, η Μαρία.
Αρχίζουν οι συστάσεις κλπ χωρίς να πολυακούγονται (τις καλύπτει η μουσική)
Χτυπάει το κινητό ενός από τους άσχετους που μπήκανε στο τέλος και τον ακούμε να λεει.
Άσχετος Έλα, ναι; Σ’ένα λεωφορείο. Τι; δεν σ’ακούω…
Η συνέχεια του διαλόγου καλύπτεται από την μουσική. Η κάμερα σταδιακά απομακρύνεται μέσα από το λεωφορείο και είναι πια απ’έξω όπου τους βλέπουμε να συστήνονται, να γελάνε, να καπνίζουν, να πίνουν κλπ. Ακούμε μουσική και γενική βαβούρα.
Κάποια στιγμή ακούγεται η φωνή κάποιουνα ρωτά “Πού πάμε;” και η απάντηση καλύπτεται πάλι από την βαβούρα και την μουσική. Η κάμερα όλο και απομακρύνεται μπορούμε πια να διακρίνουμε οτι το λεωφορείο έχει αρχίσει να βγαίνει από την πόλη και το πάρτυ μέσα στο λεωφορείο να είναι σε εξέλιξη…
Σκηνή 14
Ένα κινητό χτυπά επίμονα. Η έφηβη ξυπνά. Ανοίγοντας τα μάτια της βλέπει μπροστά της ένασταματημένο άδειο λεωφορείο. Γυρνάει απορημένη το κεφάλι της έξω από το παράθυρο και βλέπουμε μέσα από τα μάτια της τους επιβάτες να χορεύουν και να κάνουν μπάνιο στην παραλία. Η έφηβη πετάγεται έξω από το λεωφορείο και η Ελένη της προσφέρει καφέ (ή ουΪσκυ;). Ενώ η κάμερα είναι ακόμα μέσα στο λεωφορείο ακούμε τα κινητά των επιβατών να χτυπούν μέσα από τις παρατημένες πάνω στα καθίσματα τσάντες τους. Η εφηβη σαστισμένη αλλά απόλυτα άνετη με την κατάσταση αρχίζει να τραγουδά ένα ισπανικό τραγούδι.
Η κάμερα σιγά- σιγά απομακρύνεται από την παραλία και καταλήγει στην ταμπέλα του λεωφορίου πχ Βοτανικός- Ιπποκράτους (ίδιο πλάνο με την αρχή που είναι και ο τίτλος της ταινίας).
ΤΕΛΟΣ
ΥΓ: Υπάρχει και μια ιδέα για τους τίτλους τέλους αλλά θα σας την εξηγήσουμε από κοντά…
ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΙΚΡΕΣ ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΖΗΤΗΣΗ Η ΧΙΟΥΜΟΡ
Βαριά…έργα, 14 γράμματα.--Καταναγκαστικά
Πενχ Η πρωτεύουσα της Καμπότζης,-4 γράμματα----Πνομ
Διπλό στη υγειά μας, 4 γράμματα----τσιν
Αλλοδαπή Ελένη, 4 γράμματα----Ελεν
Κράτος της Δυτικής Αφρικής, 7 γράμματα- -Γκάμπια
* Ακόμα μια ιδέα είναι πως το σταυρόλεξο που λύνει η Ελένη δεν είναι πραγματικό. Γράφει μες στο σταυρόλεξο δικές της λέξεις που δεν ταιριάζουν στα τετραγωνάκια. Ουσιαστικά το χρησιμοποιεί κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μόνο και μόνο για να έχει θέμα συζήτησης. Διαλέγει τις ερωτήσεις και τις λέξεις για να προκαλέσει το ενδιαφέρον του Κώστα. Αυτό το καταλαβαίνουμε στο τέλος.
